حافز

لە ویکیپیدیاوە، ئینسایکڵۆپیدیای ئازاد
باز بدە بۆ: ڕێدۆزی، گەڕان

حافز (بە فارسی: حافظ) شاعیری ناسراوی فارس، ناوی کامڵی خواجە شەمسەددین حافزی شیرازییە. حافز لە شێعری فارسی و بە تایبەت لە غەزەل نووسیندا دەستی بەرزی ھەبووە.

ژیان[دەستکاری]

حافز لە سەدەی ھەشتەمی کۆچی لە شیرازدا لە دایک بووە و زانیاری لە بارەی ژیانیدا زۆر کەمە. حافز زۆری سەفەر نەکردووە و لە شیرازدا ماوەتەوە و ھەر لەوێش کۆچی دوایی کردووە و گۆڕەکەشی ھەر لەو شارەدایە.

حافز و شاعێرە کوردەکان[دەستکاری]

حافز لەو شاعیرانەیە کە جێ پەنجەی لە سەر زۆرێک لە ھۆنراوەنووسانی کورد داناوە. ئە لەو شاعیرانە دەتوانین ئاماژە بکەینە سەر ناری، مەحوی و مەلای جزیری کە لە شێعرەکانیاندا ئاماژەیان بە شێعری حافز کردوە.

بۆ نموونە ئەم شێعرەی ناری:

بێ‌ئەدەب نابم لە لام وایە ئەگەر بێت و بڵێـم

ئەم غەزەلمانە لە لەھجەی شێخی شیرازی ئەکا

سەرچاوەکان[دەستکاری]

  • خرّمشاھی، بھاءالدّین. ذھن و زبان حافظ، چاپ ھفتم، انتشارات ناھید، تھران، ١٣٨٠، ISBN ٩٦٤-٦٢٠٥-١٨-٦
  • دیوانی ناری، لێکۆڵینەوەی کاکەی فەلاح،سلێمانی،١٩٨٦