عن عبد اللە بن مسعود قال: «صلّی رسولُ اللھِ ﷺ، فزادَ أو نَقَصَ، فقیل: یا رسولَ اللھِ، أزیدُ فی الصلاةِ شیءٌ؟ فقال: إنما أنا بَشَرٌ مثلُکم، أنسی کما تنسَوْن، فإذا نَسِیَ أحُدکم فلیسجدْ سجدتین وھو جالسٌ، ثم تحوَّلَ رسولُ اللھِ ﷺ فسجَدَ سجدتین» عەبدووڵای کوڕی مەسعوودە دەڵێ:ڕۆژێک پێغەمبەر خوا شتێکی زیاد یان کەمکرد لە نوێژدا، و لێیان پرسی شتێک بۆ نوێژ زیادبووە؟ ئەویش فەرمووی منیش وەک ئێوە مرۆڤم و شتم وەک ئێوە لەبیردەچێتەوە، ھەرکاتێک یەکێکتان شتێکی لەبیرچوو لە نوێژدا ئەوا با دوو جار سوجدە ببات، دواتر پێغەمبەر دوو سوجدەی سەھوی برد.
ڕووی أبوو ھریرة عن النَّبی ﷺ أنّە قال: «إنَّ أحدَکم إذا قام یصلِّی، جاء الشیطانُ فلبَّس علییە، حتی لا یدری کم صلَّی، فإذا وجَد ذلک أحدُکم، فلْیسجُدْ سجدتینِ وھو جالسٌ» ئەبوو ھورەیرە دەگێڕێتەوە: پێغەمبەر فەرموویەتی: ئەگەر نوێژتان کرد و شەیتان ھات ویستی نوێژەکەتان لێتێکدات، بەجۆرێک نەزانێ چەند ڕکاتی کردووە ئەوا با دوو جار سوجدەی سەھو ببات.
